Region IPA Cieszyn II w Wiedniu

W dniu 11 września br. doszła do skutku długo oczekiwana wycieczka członków Regionu IPA Cieszyn II wraz z rodzinami do przepięknego Wiednia. W ramach nawiązywania współpracy i rozszerzania kontaktów IPA w wycieczce uczestniczył również zaproszony przez nas Sekretarz Regionu IPA Włodawa wraz z żoną. Po zbiórce na terenie GTiZ w Cieszynie udaliśmy się autokarem w upragnioną podróż. Podziwiając krajobrazy i coraz liczniej występujące uprawy winogron po południu dotarliśmy do naszego hotelu na przedmieściu Wiednia. Po zakwaterowaniu udaliśmy się do Wiednia by na obiad spożyć sznycel wiedeński z ziemniaczaną sałatką po wiedeńsku.

Następnie udaliśmy się na Kahlenberg (po polsku Łysa Góra) – wzgórze pod Wiedniem, 500 m n.p.m. Z tego miejsca w 1683 roku Król Polski Jan III Sobieski dowodził zwycięską bitwą z Turkami o Wiedeń. Obecnie znajduje się tam kościół pod wezwaniem Świętego Józefa, prowadzony przez polskich księży zmartwychwstańców. W kościele znajduje się izba upamiętniająca zwycięstwo polskie w Odsieczy Wiedeńskiej. Z Kahlenbergu roztacza się panorama Wiednia. Także znajduje się na Kahlenbergu specjalna wybudowana kaplica.

Po zrobieniu pamiątkowych zdjęć przemieściliśmy się do Wiener Prater – wesołego miasteczka i parku publicznego (1700 ha) w Wiedniu, położony między Dunajem, a Kanałem Dunajskim. Niegdyś były to tereny łowieckie Habsburgów, które cesarz Józef II udostępnił publiczności w 1766 roku. Jego nazwa pochodzi od łacińskiego słowa pratum, co oznacza tyle co łąki. Jest to popularny ośrodek wypoczynkowo – sportowy. W parku pokręcić się można na prawie wszystkich możliwych rodzajach karuzel. Jest to też wspaniałe miejsce na zwykły spacer i chłonięcie atmosfery rozbawionego Wiednia. Po drodze, na Rondeau i Calafatti Platz, łatwo wpaść na jedną z kolorowych, metalowych rzeźb przedstawiających ludzi uczestniczących w dziwnych, nieco tajemniczych happeningach. Największy i najbardziej znany Diabelski młyn ma prawie 65 m wysokości i waży 430 ton. Obraca się bardzo powoli, co pozwala na delektowanie się widokiem Wiednia. Miejsce zabaw i spotkań jest nazywane Wurstelprater. Wiedeńczycy mogą tam podróżować kolejką lilipucią. Znajduje się tutaj wielki lunapark, a w nim przerażające kolejki, domy strachu, karuzele i inne z których ochoczo korzystali nasi uczestnicy a w szczególności ich dzieci. W czasie późnego powrotu do hotelu opowieścią o wrażeniach z lunaparku nie było końca.

Rano po śniadanie , które było naprawdę bardzo urozmaicone – udaliśmy się na podbój centrum Wiednia do tzw. Dzielnicy I gdzie jest cały szereg atrakcji. Katedra Św. Szczepana Symbol Wiednia i całej Austrii, a zarazem jedna z najważniejszych budowli gotyckich w Europie. Powstała na miejscu XII wiecznej bazyliki, której pozostała fasada i wrota (Riesentor). Znajduje się w niej wiele znakomitych dzieł sztuki, a jej zwiedzanie możliwe jest praktycznie tylko z przewodnikiem (najlepiej po niedzielnej mszy, około godziny 12:15). Najważniejszymi z nich są: grobowiec cesarza Fryderyka III wykonany z czerwonego marmuru, ambona Antona Pilgrama, podstawa organów, ołtarz z Wiener Neustadt czy masowy grób ofiar zarazy. Po czym przemieściliśmy się do Budynku Parlamentu będącego miejscem spotkań obu izb Austriackiego Zgromadzenia Narodowego (Bundesrat i Nationalrat). Został zbudowany w latach 1874 – 1883, a jego architektem był Duńczyk, Theophil von Hansen. Wzorował się on na starożytnej architekturze Aten. Charakterystyczna dla budynku jest część centralna z ośmioma kolumnami korynckimi oraz dwa skrzydła boczne z kolumnadami. W linii budynku króluje klasycyzm. Podkreśla to monumentalna fontanna obrazująca Pallas Atenę, brązowe posągi czterech jeźdźców oraz posągi greckich historyków. „Innere Stadt” to dosłownie „Miasto wewnętrzne”, czyli – inaczej mówiąc – miasto w mieście. Dzielnica znajdująca się między Leopoldstadt (północny-wschód), Landstrasse (wschód), Wieden i Mariahilf (południe), Neubau i Josefstadt (zachód). To właśnie na Innere Stadt znajdziemy jedne z istotniejszych atrakcji turystycznych stolicy Austrii. Od najstarszych kościołów jak Ruprechtskirche i Maria am Gestade (najstarszy kościół gotycki w Wiedniu), przez barokowy Peterskirche, siedzibę arcybiskupa Stephansdom, po jedyną czynną przedwojenną synagogę – Stadttempel z 1825 roku, której nie zniszczono w czasie tzw. kryształowej nocy. Poza zabytkami sakralnymi są tu też obiekty sztuki: prestiżowy Teatr Zamkowy czyli Burgtheater stworzony w 1741 roku za czasów panowania Marii Teresy, częściowo odbudowany po wojennym bombardowaniu czy galeria Albertina z 1768 roku z jedną z największych na świecie kolekcji grafik. Wciąż to nie wszystko. Na Innere Stadt znajdziemy także największe wiedeńskie muzeum Naturhistorisches Museum czy pałac cesarski Hofburg. Na Placu Graben, prostokącie stanowiącym dość istotną część miasta, stoi barokowa Kolumna Morowa – Pestsäule. Postawił ją w miejscu chowania zwłok Leopold I jako swoiste podziękowanie za ocalenie go od epidemii dżumy w 1679 roku. Kolumna postawiona przez Leopolda I wykonana była z drewna, dopiero później Matthias Rauchmiller zaprojektował kolumnę z marmuru. Mamy tu też Wiedeńską Operę Państwową (Staatsoper), która swoją działalność rozpoczęła od wystawienia w 1869 roku „Don Giovanniego” – opery Mozarta. Jednym słowem – jeśli zobaczymy Innere Stadt to tak, jakbyśmy zwiedzili prawie cały stary Wiedeń. W centrum mieliśmy również spotkanie z austriackim policjantem, któremu wręczyliśmy parę gadżetów IPA co uwieczniliśmy na zdjęciach .

Po atrakcjach prześlicznego Wiednia udaliśmy się na obiado – kolację do chińskiej restauracji razem z naszym przyjacielem Jackiem Paszkiem, który jest koordynatorem Śląskiej Grupy Wojewódzkiej IPA do spraw kontaktów z Austrią i starannie opiekował się nami podczas całego naszego pobytu w Austrii. Przy kolacji wręczyliśmy naszemu opiekunowi specjalne podziękowanie od Regionu IPA Cieszyn II. Bardzo późnym wieczorem po udanym spotkaniu wróciliśmy do hotelu na zasłużony wypoczynek.

W niedzielę po śniadaniu i wymeldowanie z hotelu, oczekiwana wyprawa do Pałacu Schönbrunn – pałac zbudowany na przełomie XVII i XVIII wieku na zlecenie cesarza niemieckiego Leopolda I, zaprojektowany przez Johanna Bernharda Fischera von Erlacha. Obecnie znajduje się w jednej z dzielnic Wiednia. W 1996 r. pałac został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Został wzniesiony na południowy zachód od Wiednia w Parku Schönbrunn. Obecny, barokowy wystrój został nadany za panowania Marii Teresy. Kolor żółty, na który została pomalowana elewacja, był jej ulubionym. Wnętrza pokryte są licznymi freskami i sztukateriami. Apartamenty udostępnione są zwiedzającym. W przybudówce znajduje się obecnie Muzeum Powozów. Sam teren wokół pałacu to ogród w stylu francuskim, w którym znajduje się Palmiarnia. Na wzgórzu, z którego roztacza się widok na pałac i Wiedeń wzniesiona została Glorietta. Poniżej wzgórza znajduje się Fontanna Neptuna. Pałac ma 1441 komnat, z czego 45 udostępniono zwiedzającym. Wnętrza utrzymane są w stylu rokoko (białe powierzchnie z ornamentami pozłacanymi 14 – karatowym złotem) i ozdobione czeskimi lustrami kryształowymi i piecami fajansowymi. Komnaty mieszkalne i gabinety cesarza Franciszka Józefa (który zmarł w pałacu 21 listopada 1916) są skromne i proste. Tym bardziej okazale prezentują się sale reprezentacyjne i pokoje gościnne. W Sali Lustrzanej koncertował Mozart jako sześcioletnie cudowne dziecko. W Okrągłym Gabinecie Chińskim Maria Teresa odbywała tajne konferencje z kanclerzem księciem Wenzelem Antonem von Kaunitzem. W pokoju Im Vieux-Lacque konferował Napoleon. Tu 14 października 1809 podpisano pokój w Schönbrunn. Przy pięknej pogodzie zwiedzanie przepięknych ogrodów na terenie Pałacu jak i samego Pałacu oraz dla chętnych ogrodu zoologicznego nie było końca.

Ale wszystko co dobre kiedyś się kończy. Późnym popołudniem udajemy się więc w drogę powrotną do Polski. Szczególne podziękowania w imieniu uczestników wycieczki dla Henryka Szymiczek z Firmy Usługi Transportowe oraz Jacka Paszka za przyjęcie i towarzystwo podczas pobytu.

Do zobaczenia na następnej wyprawie.